یکی از کفش های فوتبال بهتر شناخته شده است، کفش های فوتبال عمومی به نظر می رسد بسیار جذاب، بدن کفش نسبتا نازک است، مقایسه مناسب است. مشخصه برجسته تر این است که تنها دارای ناخن کفش قالب و ناخن کفش قابل تبدیل، زمینه فوتبال را تطبیق می دهد، ممکن است توانایی دستکاری خوب را فراهم کند، کفش کفش و خط ماشین بالایی روشن است، ممکن است مانع از تحریف و دوام باشد.
کفشهای ورزشی همه جانبه برای افرادی که چندین ورزش را دوست دارند و تنها چند بار در هفته تمرین می کنند مناسب است. تقسیم به دو نوع: آموزش و سرعت. سر شاخه آموزش نوعی قهوه تلقی شده است، دارای چسب است، بالا از پارچه مش نایلون استفاده می کند، نوع سرعت و کفش در حال اجرا مشابه است.
سوم، کفش ورزشی ایروبیک به طور کلی برای کمک بالا، نسبتا سبک وزن است. کفها عمیق نیستند، مناسب برای حرکت روی فرش، کف عمقی یا چند جهته، مناسب برای حرکت روی کف چوبی.
کفش های اسکیت بورد نیز نامیده می شود "کفش های گاه به گاه". کفش سبک تر است، پایین چسب بر عملکرد دستکاری تاکید می کند، می تواند اسکیت بورد را بهتر درک کند.
کفش های پیاده روی در حین پیاده روی در وحشی، اغلب شن و ماسه و روی راه رفتن ناگهانی زمین، و گاهی اوقات باید از طریق جریان کوهستان راه بروند. کوهنوردان شلوار کوله پشتی سنگین تر، مستعد ابتلا به سرفه و لغزش هستند، بنابراین کفش های پیاده روی به طور کلی بیشتر برای کمک میانی، پاها یک جوش، با تاکید بر عملکرد گرفتن.